Voorzitter :Fred van Welij, PD0NQD – 072-5626028

pd0nqd@amsat.org

Secretaris :Age de Jong, PA0XAW – 0223-532535

pa0xaw@amsat.org

2^e secretaris :Carel Frumau, PA3HIE – 072-5091895

pa3hie@amsat.org

Penningmeester :Eric Boot, PE7EB – 0226-450105

pe7eb@amsat.org

Lid :Kees Bakkum, PA3EEQ – 072-5063699

pa3eeq@amsat.org. Packet: pa3eeq@pi8wfl.

Lid :Ruud Vogel, PA3EQC – 072-5120730

pa3eqc@amsat.org

Financien afdeling: Giro 2813417, t.n.v. VERON afdeling Alkmaar.

QSL manager: Jan Doets, PA3CVY, 0251-655011

H.Casimirstraat 14, 1901 TP Castricum.

Materiaal beheerder: Henk van Stigt, PA0PQ – 072-5052337

Hoogeweg 7A, 1901 MP Bakkum.

Redactie HAM-Nieuws:

C.R.Waiboerstraat 15, 1761 CK Anna Paulowna.

Via e-mail: pa0xaw@amsat.org

BIJEENKOMSTEN IN PRINCIPE OP DE 3^e VRIJDAG VAN DE MAAND (GEEN BIJEENKOMST IN DE MAAND JULI EN AUGUSTUS). LET OP HAM-NIEUWS, ELECTRON OF KIJK OP DE HOMEPAGE VAN DE AFDELING VOOR EVT. WIJZIGINGEN.

http://www.qsl.net

 VOOR DE BIJEENKOMST VAN DE VERON AFDELING ALKMAAR OP VRIJDAG 21 NOVEMBER 2003. AANVANG IS OM 20.00 UUR.

DE VERGADERING IS IN DE KANTINE VAN DE FIRMA:

KO HARTOG ELECTROTECHNIEK

DE OUDE WERF 18

HEILOO

VANAVOND GAAN WIJ EVEN TERUG IN DE TIJD.

PIET - PA3HDY, GEEFT VANAVOND (SAMEN MET PA3ALG) EEN LEZING OVER DE ONTWIKKELING VAN DE RADIOLAMP

IN FRANKRIJK TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG.

DIT ALLES ONDERSTEUNT MET DIA’S.

PIET BRENGT OOK EEN AANTAL LAMPEN EN (RADIO)TOESTELLEN UIT DIE TIJD MEE, ZODAT WIJ ONS KUNNEN VOORSTELLEN HOE DE TECHNIEK EN DE RADIO ONTVANGST TOENDERTIJD WAREN.

VERDER DEZE AVOND ZOALS GEBRUIKELIJK DE NIEUWTJES VANAF DE BESTUURSKANT EN OOK ZAL DE QSL MANAGER AANWEZIG ZIJN VOOR AL JE QSL POST.

TEGEN ECHTE AMATEURPRIJSJES IS ER EEN DRANKJE TE VERKRIJGEN.

HET BESTUUR HOOPT WEER OP EEN GROTE OPKOMST VAN DE LEDEN, DUS TOT ZIENS!

21 NOV.: PA3HDY OVER ONTWIKKELING RADIOLAMP.

19 DEC.: GEZELLIGE AVOND/ONDERLING QSO MET BINGO.

16 JAN.: JAARVERGADERING/BESTUURSVERKIEZING.

20 FEB.: PDØNQD OVER APRS EN DE MOGELIJKHEDEN.

19 MRT.: NOG GEEN INVULLING.

Welkom aan de nieuwe leden: M.A. Bernards; A.R. Dekker; W. Weggelaar; A.M. vd Weiden – PA1AMW, allen uit Alkmaar; en J.H.F. Stenneberg – PEØJXA uit Heiloo.

Kopij voor het HAM – Nieuws van december a.s. graag inleveren voor de 1^e december 2003.

De 65^e VERON Verenigingsraad zal worden gehouden op zaterdag 24 april 2004 in het KKC van "Het Dorp" te Arnhem.

Voorstellen van de afdelingen moeten eind januari 2004 binnen zijn bij het HB. Eventuele voorstellen van onze afdeling worden behandeld op de huishoudelijke jaarvergadering van 16 januari 2004. Heeft u een voorstel? Dien die alvast in bij het afdelingsbestuur.

Deze bijeenkomst heeft als doel het uitwisselen van informatie en ideeën tussen afdelingsbesturen en het hoofdbestuur (HB). In het land worden op dezelfde avond 6 regiobijeenkomsten gehouden waarbij steeds 2 leden van het HB aanwezig zijn.

Deze keer is de bijeenkomst in Schagen A-57. Aanwezige afdelingen zullen zijn: 01, 02, 04, 20, 23, 45, 46, 56 en 57. De aanwezige HB leden zijn: Hans Blondeel Timmermans – PA7BT en Dick Harm – PA1DW. Fred – PDØNQD en Ruud – PA3EQC gaan er heen van onze afdeling.

Zaken die o.a. worden behandeld zijn:

--mutaties in het hoofdbestuur

--resultaten van de World Radio Conference 2003 en de implicaties voor de Nederlandse machtiginghouders.

--belangrijke ontwikkelingen binnen de VERON.

--rondvraag.

Mocht u iets hebben voor de rondvraag neem dan contact op met het afdelingsbestuur.

Wil je (weer) eens oudere software versies gebruiken? Kijk dan eens op: www.oldversion.com

MixW, is een multimode stukje amateur radio software voor de meest gangbare digitale modes die door de amateurs gebruikt worden zoals, CW, BPSK31, QPSK31, MFSK, RTTY, Packet, Pactor, Amtor, SSTV en nog een aantal.

Het programma is inmiddels in zijn zevende of achtste versie en is inclusief een logboek faciliteit.

Het programma is redelijk goed toegankelijk voor de nieuwe gebruiker en het is "freeware" zoals dat voor amateur software behoort te zijn.

Voor meer informatie over MixW surf dan naar:

MORSE EN HET QSO (DEEL VI)

Als ik in contact ben met een ander CW-station, maak ik aantekeningen op een kladblok. In mijn beginjaren schreef ik elk woord letter voor letter op! Dat is nu niet meer zo, maar aantekeningen maak ik nog steeds. Dit doe ik omdat mijn geheugen zo lek is als een mandje….Met die notities bij de hand kun je nooit vergeten om ergens op te reageren als jij aan de beurt bent om te gaan seinen.

Volgens de regels zijn wij niet meer verplicht om een logboek bij te houden, toch raad ik aan om dat wel te doen. Je kunt zo niet alleen je uitgaande/inkomende QSL controleren, je kunt ook nog eens terug bladeren. Al terugbladerend brengt dat vaak plezierige herinneringen van voorgaande verbindingen, zeker als je bij de gelogde QSO’s aantekeningen maakt die zo’n QSO zo bijzonder maakte.

Dat je niet de enige bent die dat doet, merk je als er een station tijdens een gaand QSO (of in een contest) jou naam noemt en gedag zegt. Als mij zoiets gebeurt sein ik direct het vraagteken ..--.. (?) en dan blijkt dat ik zo’n station eerder gewerkt heb maar ik (weer) zijn naam vergeten ben of zo (geheugen als een lek mandje, weet je nog?). Of dat andere station heeft een zeer goed geheugen of er wordt een log bijgehouden met de PC.

Ik heb er ooit aan gedacht om al mijn QSO’s vanaf 1970 in de computer te zetten maar ik schrik terug van het vooruitzicht van al dat werk! Ben je nog niet zolang zendamateur dan is de aanschaf van een goed logboek programma zeker aan te bevelen.

Gebruik bij het loggen altijd UTC tijd (vroeger GMT), iedere zendamateur doet dit. Het komt wel voor dat Nederlandse stations de lokale tijd gebruiken op de QSL kaart maar dat is een uitzondering. Dus schaf een extra klokje aan voor in de shack en zet die op UTC, hoef je ook niet terug te tellen als we van zomertijd naar wintertijd of omgekeerd, gaan.

Op alle kortegolffrequenties hoor je ruis, lawaai, static, en fading, welke het ontvangen van CW signalen kan bemoeilijken.

QRM (interferentie, storing, inmenging) komt wel het meest voor. Op onze drukbezette amateurbanden is QRM een ‘fact of life’ zou je kunnen zeggen.

In de praktijk kun je door je te concentreren op een CW signaal, de QRM op natuurlijke wijze ‘uit tunen’. Technisch kan er ook veel door gebruik te maken van filters, audiofilters, CW filters, DSP en RIT.

De meeste QRM veroorzaakt door medeamateurs, is niet opzettelijk. Wordt wel opzettelijk QRM gemaakt door een zendamateur, negeer dan zo iemand. Ga niet in het QSO seinen "SOME LID MAKING QRM", dat is vragen om door te gaan met het maken van QRM door zo’n persoon.

Bij QRM kun je ook vragen aan je tegen station om QSY te gaan. Wees daarbij voorzichtig, ga niet te ver QSY en geef bij voorkeur aan hoever je QSY gaat; bijvoorbeeld door te seinen: "QSY UP 2K" (2KHz hoger in frequentie).

Verder heb je nog QRN; storing veroorzaakt door elektrische machines of door onweersbuien (bliksem). Tegen deze storing is niet veel te doen, een goede zogenaamde noise blanker of een DSP wil nog wel eens helpen. Is de onweersbui bij je in de buurt, dan raad ik aan om de set uit te zetten en de antenne los te koppelen………..

QSB of ook wel fading, is een natuurlijk fenomeen en een (nog steeds) mysterie in de radio propagatie. De diepte en tijdsduur van fading varieert en is van tevoren niet te voorspellen. En dat maakt het verbinding maken op de kortgolf nu juist zo interessant, daar kan geen internet of E-QSO tegenop!

Volgende maand het laatste deel van deze serie (he, he eindelijk) en denk er om, als je serieus bent met CW, minstens 1 QSO per dag maken, je zult de resultaten beslist merken na enige tijd!

Het traditionele "73" aan het eind van een QSO gaat terug naar het begin van de ‘draad of landlijn’ telegrafie in Amerika. Het is terug te vinden in de eerste edities van de ‘nummer code’ boeken en heeft verschillende uitleg, maar elk met hetzelfde idee: het eind van een verbinding tussen twee stations kwam in zicht.

Het eerste authentieke gebruik van "73" is terug te vinden in "The National Telegraph Review and Operators Guide", gepubliceerd in april 1857. In die tijd betekende "73" ‘My love to you!’. Volgende publicaties geven steeds dezelfde definitie van de term "73".

In 1859 introduceerde de Western Union Company de zgn. ’92 Code’. Dit was een lijst van nummers ( 1 tot 92) die door de telegraaf operators gebruikt konden worden. In deze ’92-code’ betekende de term "73": ‘accept my compliments’.

Tussen 1859 en 1900 geven de vele handboeken voor de telegrafie even zovele variaties hierop. De meeste uitgaven geven de definitie kortweg als ‘compliments’ of ‘my compliments’.

Maar in 1908, in een editie van de ‘Dodge Manual’ komt de definitie ‘best regards’ naar voren alhoewel in datzelfde handboek ook nog een lijst voorkomt met de uitleg ‘compliments’.

Tot heden wordt de uitleg ‘best regards’ voor "73" gebruikt. Radio amateurs gebruiken de term "73" meer als een vriendelijk woord tussen amateurs onderling aan het eind van een QSO. En zo is het ooit ook bedoeld.

Het is al vaak genoeg gevraagd om je e-mail adres door te geven aan de secretaris van de afdeling. Tot nu toe hebben zo’n 30 leden dit gedaan………ja, een klein aantal maar. Vandaar nogmaals een oproep, geef je e-mail adres door aan de secretaris! Het is bijvoorbeeld altijd makkelijk als er onvoorzien een vergaderdatum veranderd moet worden of iets dergelijks! Even een mailtje naar alle bekende adressen en het is bekend.

Hierbij is het gemakkelijk om een zogenaamd "e-mail alias" adres te hebben. Mocht je van provider verwisselen dan is 1 enkel mailtje voldoende om al je mail probleemloos te blijven ontvangen en hoef je niet al je adressen in het adresboek een apart mailtje te schrijven om te laten weten dat je een andere provider hebt.

Het aanvragen van een alias schijnt nog wel eens lastig te zijn vandaar hier enige uitleg. We gaan hier uit van een alias aanvraag bij de AMSAT organisatie. Het is allemaal gratis ook nog…………

1. ga naar de website: www.amsat.org
2. klik in de pagina op: electronic mail aliases and lists
3. klik in deze pagina op: mail alias service
4. lees deze pagina en klik dan op: your mail alias
5. type je call in het witte vlakje en klik op: submit
6. type hier je bestaand e-mailadres en klik op: create a new alias for me

Na enkele minuten ontvang je een e-mailtje van amsat.org met daarin aanwijzingen hoe verder te gaan.

Op de genoemde site vind je ook antwoorden op veel gestelde vragen mochten er problemen voordoen.

Succes ermee en als je klaar bent stuur dan je nieuwe alias (ziet eruit als: je call@amsat.org) door naar de secretaris; altijd makkelijk als er noodgedwongen eens urgente zaken zijn in de afdeling en de leden dit vlug moeten weten.

Ook om in de gaten te houden: stuur wijzigingen ook door!!

In het vorige HAM NIEUWS is gemeld dat deze repeater nu ook reageert op een sub-audio, oftewel een CTCSS toon van 88,5 Hz.

Dit werkt prima, stel je porto of mobiel set maar in en probeer het maar eens.

Voor de mensen die wat meer willen weten over het gebruik van zo’n sub-audio toon, blader dan maar eens door het onvolprezen Vademecum van de VERON. In Vademecum 2003, bladzijde 232, staat een uitleg over het hoe en waarom van zo’n CTCSS toon.

Ben je toe aan een nieuwe QSL kaart en wil je nu wel eens een hele mooie en kleurrijke? Surf dan maar eens naar: www.on5ur.be

Voorbeelden, info over prijzen en hoe te bestellen is er te vinden.

LASER OP MET DIE BLIKSEM! (DEEL I)

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA is misschien wel het bangst voor onweer. Dat komt doordat de bliksem een voorkeur heeft voor hooggelegen punten. En wat steekt er in de kuststreek van Cape Canaveral nu hoger in de lucht dan een voor lancering gereedstaande raket? Bovendien is Florida de staat waarin Amerika de meeste blikseminslagen plaatsvinden. Bij iedere raketlancering wordt dus angstvallig gekeken naar de onweerskans.

In 1969, 36 seconden na de start van Apollo-12, ging het bijna mis. Bij een snelheid van 380 km/uur en een al bereikte hoogte van 1,8 km zag de bemanning van de maanraket een felle lichtflits. Direct daarna floepten de waarschuwingslampjes aan. Op de grond zagen de toeschouwers verbijsterd hoe de bliksem zich als een slang tussen de voortijlende raket en het lanceerplatform kronkelde. Zowel in het Apollo-moederschip als het vluchtleidingscentrum op de grond honkten de sirenes dat diverse systemen waren uitgevallen. Daaronder bevond zich - gelukkig maar even - het vluchtnavigatiesysteem.

Astronaut Charlie Conrad op dat spannende moment: "Okay gang: we waren onze navigatie kwijt. Ik weet niet wat er aan de hand is, maar nog steeds werkt er van alles niet. De lampjes voor de brandstofcellen staan te flikkeren, evenals die van het elekticiteits-circuit. De brandstofcellen zijn nu afgesloten en er is een overbelasting van het elektrische circuit. Doorverbindingselementen 1 en 2 zijn uit. Ook A en B zijn uit."

Tot 52 seconden na de lancering schichte de bliksem heen en weer tussen de grond en de raket. Toen kronkelde de laatste 'slang' vanaf het lanceerplatform omhoog. Zou de navigatie voor langere tijd zijn uitgevallen, dan was de ramp niet te overzien geweest. Zonder de signalen van de vluchtleiding zou de raket ongecontroleerd door de lucht zijn gaan zwalken. Terwijl de eerste trap van de raket werd afgestoten, lukte het astronaut Alan Bean de brandstofcellen weer te activeren. "We werken nog aan het elektrische circuit en schoffelen zo een voor een de problemen weg," klonk de stem van commandant Conrad opgelucht: "Maar ik denk dat jullie de boel nog maar eens goed voor alle weertypen moeten testen!"

Hoewel ieder vliegtuig gemiddeld wel één keer per jaar door de bliksem wordt getroffen, is vliegen veiliger dan iedereen denkt. Als een vliegtuig door de bliksem wordt getroffen, gaat het erom de elektrische stroom zo snel mogelijk naar de bliksemafleiders aan de vleugeltips te geleiden. Een aluminium vliegtuig was vroeger weliswaar een perfecte 'kooi van Faraday'. Maar door het gebruik van kunststofvezels voor vliegtuigrompen en vliegtuigvleugels moet de elektrische geleidbaarheid op een andere manier zijn gewaarborgd. Dat gebeurt door speciale, elektrische stroom geleidende aluminiumverf, bliksemafleiderstrips en elektrische schakelingen die de boordapparatuur tegen plotselinge stroomstoten moeten beveiligen. Ook is de 'huid' rondom de brandstoftanks in de vleugels zodanig verdikt dat hij voldoende weerstand biedt aan de verhitting door elektrische stromen.

Hoeveel geluk de Apollo-12 bemanning had, bleek later in 1987. Toen kreeg de NASA misschien de duurste inslag uit zijn geschiedenis te verwerken. De bliksem trof een een onbemande Atlas-Centaur raket en joeg de centrale boordcomputer op hol. In plaats van gecontroleerde vuurstoten, liet de computer de raketmotoren op volle kracht branden. De raket brak in stukken en explodeerde in de lucht. Tussen het puin regende ook de verpulverde lading neer. In de neuskegel van de raket bevond zich een vele miljoenen dollars dure communicatiesatelliet.

"De NASA is niet de enige die wij tegen de bliksem proberen te beschermen," zeggen Ralph Bernstein en Karl E. Stahlkopf van het Electric Power Research Institute, die in Florida een speciaal laboratorium oprichtten voor onderzoek naar een betere inslagpreventie. "Ons land wordt jaarlijks door zo'n 20 miljoen inslagen getroffen. Daardoor vinden een paar honderd mensen de dood, vallen elektriciteitscentrales uit en ontstaan bosbranden. Naast raketten worden ook vliegtuigen getroffen. Ook ontstond door blikseminslag ooit een ernstige storing in een kerncentrale.

"Natuurlijk kun je wel van alles van bliksemafleiders voorzien. Maar dat voorkomt niet dat indirecte blikseminslag enorme schade kan aanrichten. Bij indirecte blikseminslag wordt een huis of bouwwerk niet zelf geraakt, maar iets anders in de omgeving. Via een goede geleider, zoals het elektriciteitsnet, gaat de stroomstoot dan verder en richt elders grote schade aan.

"Wat er gebeurd is dat in het elektriciteitsnet een overspanning ontstaat. Die verloopt zo snel, dat gewone smeltveiligheden in een huis niet op tijd doorslaan. Bij moderne elektronische apparatuur moet de stroomvoorziening echter stabiel zijn. Wat je dus krijgt is dat de inslag zelf geen schade aanricht, maar indirect wel tv's, computers, geluidsinstallaties, elektronisch gestuurde cv-installaties en wasmachines in verderop gelegen huizen 'opblaast'."

1 Philips marifoon(?) type 8 MR-700/510-S 1002. Afmetingen: 27 x 27 x 11 cm. 5 kanalen; ingebouwde luidspreker. 12 volt en met microfoon. Buizen: ECC88, QQE 03/12 en QQE 03/20 plus 2 power transistors ASZ-18/2V9.

1 Philips marifoon(?) type: CMT – AJD 1 AB. Afmetingen:

23 x 23 x 7 cm. Geheel met transistors. Eindtrap(?) 3 stuks ASZ-16/1U50. 12 volt, met microfoon.

1 marifoon(?). Fabrikaat Hessing, De Bilt. Type FM 689-20A-01V-25.

20 kanalen met 6 kristallen (USA / PCH(4x) / KNSM). Afmetingen:

20 x 30 x 8 cm. Met transistors. Voor 12 volt.

1 Philips mobilofoon type 8 PR 600. Met buizen. Zender eindtrap:

QQE 06/40. Gewicht ongeveer 40 kg. 220 volt. Volgens vroegere eigenaar (PAØEVL) goed werkend. Met documentatie en instructieboek.

1 Philips stalen systeemkast (als 19 inch kast) voor 3 laden. Breed 53 cm, diep 48 cm, hoog 80 cm. Deur aan zijkant.

HEATHKIT (PA0XAW)

Sinds 1992 bestaat deze Amerikaanse firma al niet meer. Daarvoor, en voor de komst van de Japanse apparatuur was Heathkit een gewild en succesvol artikel in de shack van menig zendamateur.

Heathkit produceerde al bouwkits vanaf 1926 voor de radiozendamateur. Maar al voor 1926 was de oprichter en naamgever van het bedrijf (Ed Heath) bezig met het fabriceren van echte vliegtuig bouwpakketten. Maar na de dood van Ed Heath in een vliegtuig ongeluk, werd overgegaan tot het produceren van elektronica kits. De eerste kit werd geïntroduceerd in 1947 en dat was een oscilloscoop voor de prijs van 39,95 dollar.

Als nieuwe zendamateur ben ik begonnen met een Heathkit transceiver. Mijn eerste Heathkit was de HW-101, een 5 banden, 100 watt SSB/CW transceiver, gebouwd in 1970.

Een handgeschreven briefje naar het Heathkit hoofdkwartier in de USA , was voldoende om de kit te laten komen naar Curaçao (toen mijn woonplaats) met het verzoek om de verschuldigde dollars per kerende post over te maken………Zogezegd en zo gedaan en na een week was ik QRV als PJ2AW.

De transceiver werkte direct na het in elkaar zetten van de kit en doet het nog steeds! Inmiddels is de HW-101 uitgebreid met de 10, 18 en 24 MHz banden wat ook erg gemakkelijk ging.

Naast die eerste HW-101 koester ik nog de volgende Heathkit spullen: een HW-100 de voorloper van de HW-101; een tweede HW-101; een SB-102; een HM-2102 VHF SWR/Power meter; de Heath tafelmicrofoon; de HD-1410 electronic keyer; een IM-11/D buisvoltmeter; alles nog regelmatig in gebruik.

Echt Heathkit apparatuur verzamelen doe ik niet, maar als ik ergens tegen iets leuks van Heathkit aanloop en de prijs is aantrekkelijk (verzamelaars drijven de prijs vaak op!) Dan wil ik het graag aanschaffen. Alleen al de aanblik van het front van zo'n Heathkit transceiver doet me al iets. Een bijkomend voordeel is ook dat je bij een mankement zelf nog kan repareren.

Met mijn eerste HW-101 zijn veel avonturen beleefd. Op Curaçao, Denemarken, Engeland en natuurlijk Nederland. Ik nam de set mee op vakanties, ging ermee contesten in Denemarken en tijdens velddagen en was er mobiel mee in de auto (een Heathkit omvormer zette de 12 VDC om naar de nodige AC spanningen).

Tijdens een van die mobielreizen ben ik in Nederland 2 keer aangehouden door de politie. Zij vonden mijn zelfgemaakte mobielantenne maar een gevaarlijk bouwsel achterop de trekhaak van de auto, en ze begrepen ook niet waarom je zo’n hobby vanuit de auto moest doen………

Vandaag de dag is mobiel zijn op HF vanuit de auto veel gemakkelijker, alles is veel kleiner, maar of het ook leuker is?!?

Zo kan ik mij een reis herinneren waarbij ik al mobielend verbinding had in SSB met PAØEG (silent key) op 80 meter. Piet wilde de antenne die ik gebruikte wel eens zien want hij had ook een zelfgebouwde mobiel antenne gemaakt, en zo spraken we af om halverwege de Afsluitdijk elkaar te ontmoeten. Zo gezegd zo gedaan en aankomend op de parkeerplaats van Breezanddijk staan daar, naast PAØEG, nog twee andere mobielers te wachten die mijn opstelling kwamen bewonderen! Zij hadden het QSO gevolgd en besloten ook naar de Afsluitdijk te komen. Het gevolg was het uitwisselen van gegevens over allerlei experimenten die gedaan werden met mobiel antennes.

Kun je het voorstellen dat ik de QSL kaarten van zulke ontmoetingen zorgvuldig bewaar?!

Om terug te komen op Heathkit, ik zoek nog steeds, tegen een schappelijke prijs, een HW-7 of een HW-8 (allebei QRP CW transceivers) dus als je eens wat weet, geef mij een belletje!

Als je zelf wat meer wilt weten over Heathkit, kun je o.a. terecht op de volgende internet site: www.heathkits.comof ga naar een zoekmachine en type ‘heathkit’ in en laat maar eens zoeken…….

Een boerenmeid uit Groningen reed op de A1 toen haar mobiele telefoon ging. Het was haar man, die haar ernstig waarschuwde, "Klara, ik hoor juist op de radio dat er een spookrijder is op de A1. Wees voorzichtig!"

"Het is niet 1 spookrijder," zegt Klara, "het zijn er wel honderd!"

Prachtige morse oefenprogramma’s zijn te vinden op: